Ölüm – ayrılıqdır, itgidir, kədərdi, nisgildi... Ölüm xəbərinə acımışam, heyfislənmişəm həmişə...İllah da ki, həyatdan vaxtsız köçən, həyata nakam vida edənlərə daha çox ürəyim yanıb, qəlbim göynəyib. İçin-için ağlamışam, sızlamışam, heyfislənmişəm. Sarsılmışam əzrayıla vaxtsız uduzanlara, can verənlərə...
İlkinin ölüm xəbəri də gözümü göynədən, ürəyimi dağlayan İtkilərdən oldu. Bir-neçə gün əzrayıla qarğıdım, taleə acıdım, qismətə təəssüfləndim... Hərçənd ki, bu ölümü, itgini gözləyirdim. Bilirdim ki, bu qara xəbər çox da uzaqda deyil, hardasa yaxınlarda məqam gözləyir. Çarəsi tapılmayan, əlacı olmayan xəstəliyin onu gilə-gilə, zərrə-zərrə əritdiyini görə-görə gözləyirdim bu xəbəri. Hələ 2005-ci ildən İlkinə dağınıq skleroz diaqnozu qoyulanda, 2017-ci ildən yatağa möhtac olanda, həkimlərdən, dava-dərmanlardan ümidi üzüləndə gözləyirdik qara xəbərin gələcəyi günü. 5 il ölümlə həyat arasında yataqda xəyallar quran, ümidlə çarəsizlik arasında var-gəl edən İlkin 2022-ci ilin noyabrında həyata, arzularına, ümidlərinə vida etdi və getdi...Bu gediş nəinki kürdəmirliləri, bölgə əhalisini, “Lider” tv-nin əməkdaşlarını, izləyicilərini də yandırdı...
Televiziya kanallarının az olduğu, texniki imkanların qıt olduğu bir vaxtda gəlmişdi jurnalistikaya İlkin. Çox gənc, çəlimsiz oğlan “Lider” tv-nin xəbər proqramında görünəndə sevinmişdim. Valideynlərini tanıyırdım. Sadə, zəhmətkeş ailədə böyümüş İlkinin savadlı, tərbiyəli, ağıllı, ədəb-ərkanlı gənc olduğunu bilirdim. İxtisasca jurnalist olduğuma görə bu peşənin məsuliyyətini, ağırlığını, çətinliklərini də bilirdim. Həm də İlkin elə bir zamanda bu peşəyə qədəm qoymuşdu ki, ölkənin ağır vaxtları idi, müstəqilliyin şirinliyini təzəcə dadırdıq, müharibə, torpaq itgisi, qaçqın-köçgün dərdi, iqtisadi çətinliklər...Nəzərə alsaq ki, o zamanlar televiziyada qayda-qanun, tələbkarlıq, nəzarət vardı, bölgə müxbiri kimi ətraf rayonlardan xəbər, reportaj hazırlamaq, günün istənilən vaxtında baş verən kriminal hadisələrdən, təbii fəlakətlərdən, yol nəqliyyat qəzalarından operativ xəbərlər hazırlamaq tv yurnalistindən səriştə, çeviklik, fədakarlıq tələb edirdi. Və zahirən zəif, çəlimsiz, sakit, mülayim görünən İlkin bunun öhdəsindən məharətlə gəlir, özünü bacarıqlı, səriştəli, inadkar jurnalist kimi tanıda bilmişdi. İlkinin reportajları da özü kimi səmimi idi. Soylədikləri də, göstərdikləri, yazdıqları da özü kimi düz idi, haqq idi, həqiqət idi. İlkin boğazdan yuxarı danışmazdı, ürəyindən, vicdanının süzgəcindən keçməyəni dilinə gətirməz, özü inanmadığına başqalarını inandırmağa çalışmazdı. Və buna onu təkid, israr etsələr də etməzdi.
İlkində xudpəsəndlik, lovğalıq yox idi. Hərdən yanıma gələrdi, bəzi mövzular barədə mənimlə məsləhətləşərdi. Bəzən ona mövzu verərdim, mübahisəli terminlər, mətnlər haqqında söhbət edərdik. Mütaliəni çox sevdiyi üçün əlimə düşən maraqlı kitabları ona tövsiyə edərdim.
Anası Sədaqət xanım uşaq baxçasında tərbiyəçi işləyirdi. Çox alicənab, mədəni, xoşxasiyyət qadın idi və bu xasiyyətlərini 4 övladına, daha çox da İlkinə ötürə bilmişdi. İlkinin sağalmaz xəstəliyə tutulması onun gülər üzünə kədər pərdəsi çəkmişdi. Onsuz da ilk gözağrısı İlkinin övladı olmaması ona bir dərd idi. Amansız xəstəliyin ağırlığı da ananın belini əydi. Maddi sıxıntılara baxmayaraq 17 il xəstəliklə mübarizə aparmaq, sağalacağına ümid olmadığı halda, inamla xəstəxanalar gəzmək, ölkə xaricindəki həkimlərdən pənah ummaq valideynlərdən fədakarlıq tələb edirdi, etdilər də. Və bu gün – İlkinin vəfatında 4 ilə yaxın vaxt keçməsinə baxmayaraq valideynləri onun xatirəsini yaşatmaq üçün fədakarlıq göstərirlər. İlkinin əziz xatirəsinə hazırlanan bu kitaba ürək sözlərimi yazmağı da anası Sədaqət xanım göz yaşları içərisində, kövrək, titrək səslə xahiş etmişdi məndən. Gözümün önündən keçənləri canlandıra bilmək, düşündüklərimi sətirlərə düzmək mənə ağır gəlsə də, həyatdan nakam, nişanəsiz köçən İlkinin mülayim simasını, nisgilli baxışlarını, hürkək təbəssümünü xatırlayaraq bu cızmaqaranı yazdım. Ona layiq olmasa da...
Düşüncələrimi Viktor Hüqonun kəlamı ilə sonlandırıram: “Öldükdən sonra yaşamaq istəyirsinizsə, ya oxumağa dəyər şeylər yazın, ya da yazmağa dəyər bir həyat yaşayın”. Ağrılı, əzablı olsa da o qısa ömrünlə yazmağa dəyər həyat yaşadın, İLKİN...
Yaqut Bahadurqızı
Yazıçı –publisist , filologiya üzrə
fəlsəfə doktoru, dosent